• Marcel Akerboom

Hobbelen in Velserbroek

,,Ik rijd nooit meer met je mee!" Kwaad kruipt Karel mijn auto uit. Weet ik veel dat hij een beginnende hernia heeft. Die heb ik verergerd. Karel reed met mij mee naar de voetbal. En daarvoor moest ik Velserbroek door. Het probleem voor rugpatiënten in ons dorp laat zich raden: verkeersdrempels. Ze zijn niet te vermijden. Deze 'slapende politie-agenten' liggen overal, in alle denkbare vormen en in alle denkbare hoogtes. De ergste bevindt zich op de hoek van de Grote Buitendijk en de Dammersboog. Die valt in het donker niet op. Sinds kort heeft een Schiphol-taxichauffeur hem ook ontdekt. Hij bracht me 's nachts thuis, maar reed veel te hard over die 'drempel des doods'. Vaarwel schokbrekers! Was dat maar de enige hobbel in Velserbroek. Arme Karel, hij verkiest tegenwoordig de benenwagen. Het hele dorp ligt er vol mee. Die op de Langemaad zijn nog wel te doen, als je het midden van de weg neemt, maar alle andere drempels zijn een aanslag op je vering. Niet alleen Karel krijgt er een rolling van.

Marcel Akerboom