• Marcel Akerboom.

    Foto: aangeleverd.

Scheidingsperikelen

'Dat is nog een eind stiefelen, hè, met je vuilniszak', vindt de buurvrouw als ik op weg ben naar de container op de hoek van de Wieringer Aak. We hebben geen grijze rolemmer meer. Wél één voor papier, één voor plastic en we hadden er al een voor GFT-afval. Grijs moest weg. Want in de Botenbuurt test de gemeente een nieuwe manier van vuilnis inzamelen. Wij moeten ineens afval gaan scheiden. Moeilijk! Waar moeten de melkpakken? Is het netje van de sinaasappelen van plastic? Waar moet die oude cd? Toch maar keurig aan het scheiden geslagen. Wat blijkt? Het werkt als een tierelier. De plastic bak is na vier weken vol, de papierbak ook. Het groen wordt tweewekelijks opgehaald door de Rein Unie, loopt ook prima. En de rest? Past in een klein vuilniszakje, dat ik netjes in eerdergenoemde container deponeer. 218 stappen vanaf mijn achterdeur. Alleen jammer dat ik mijn afvalpas vergeten ben. Kan ik weer terug, weer heen en weer terug. Ja, dan wordt het wél een eind stiefelen.

Marcel Akerboom