• Reinder Weidijk
  • Reinder Weidijk

Echtpaar Bierling 70 jaar getrouwd: 'Geen prestatie, wél een groot voorrecht'

DRIEHUIS Het was 1 november 1949 en ijzig koud toen Henk Bierling en Henny- toen nog- Wolthuis in Groningen in het huwelijk traden. Net na de oorlog, waar vooral Henk nogal wat van mee had gekregen. Henny zegt over die dag, maar liefs 70 jaar geleden: ,,Het leek wel een huwelijk van 'de betere stand', met onze twee bruidsmeisjes. We trouwden in de Martinikerk in Groningen en ik had mijn jurk zelf genaaid. Mijn moeder breidde een nieuw 'wolletje', met lintjes voor onder de jurk. Tegen de kou. Ik wilde dat roze wollen hemdje eerst niet aantrekken want mijn jurk was een beetje doorschijnend. Maar ik deed het wel. Later zeiden mensen er nog wat over.''

BLIJVEN ADEMHALEN Ook burgemeester Frank Dales komt natuurlijk in vol ornaat om het echtpaar te feliciteren. Want het is nogal een prestatie, 70 jaar. Hoewel Henk Bierling (94) daar wat anders over denkt. ''Het is geen prestatie maar wél een voorrecht en een grote zegen.'' Zijn vrouw is nog wat nuchterder.'' Als er niets bijzonders gebeurt en je blijft ademhalen dan gebeurt het gewoon. Die 70 jaar zijn omgevlogen. Ik ben wel nog elke dag dankbaar.'' Henk en Henny komen oorspronkelijk uit Groningen. Een provincie die bekend staat om de nuchterheid van redeneren, dat blijkt maar weer.

REIS DOOR DE TIJD En dan worden de aanwezigen, burgemeester en bode incluis, getrakteerd op een reis door de tijd die zijn weerga niet kent. Want aan het spraakvermogen en het geheugen van het echtpaar mankeert helemaal niets. Ze kunnen echt heerlijk en interessant verhalen wat er allemaal speelde in de beginjaren van hun verkering en huwelijk. Het zou een film kunnen zijn.

''We ontmoetten elkaar begin 1944, in het diepst van de oorlog, op de Orkestvereniging. We speelden geen instrument maar dat was het enige vertier dat er was. Ik zag wat in haar en ze zei 'ja'. Ik leerde voor onderwijzer op de Kweekschool (PABO) en zij zat twee klassen later. Henny vult aan: ''Ik vond het wel een aardige jongen. In die tijd dacht ik heel simpel.''

70 Jaar geleden met z'n tweeën begonnen en kijk nu eens!

Later dat jaar moest Henk onderduiken omdat hij werd opgeroepen voor de 'Arbeitseinsatz'. (*Arbeidsinzet, eigenlijk dwangarbeid. red) Daar had hij geen zin in. Gelukkig kwamen de Duitsers tijdens een razzia niet in het huis waar hij zat ondergedoken. ''Anders had ik hier niet gezeten.'' Het hele gezelschap hangt aan hun lippen.

ROMANTISCH ''Best romantisch allemaal'', zegt burgemeester Dales dan ook. Na de oorlog werd Henk onderwijzer in respectievelijk Drachten, Arnhem en later Baarn. Na hun huwelijk gingen ze daar wonen. Niet in een heel huis, er heerste woningnood. Ze bewoonden een verdieping in een herenhuis. ''We zijn er 1 november, op onze trouwdag, geweest. Ik had de bewoners een brief geschreven en we waren hartelijk welkom.''

IJMUIDEN EN DRIEHUIS En nu wonen ze alweer 51 jaar in de regio. Eerst in IJmuiden want er zit astma in de familie van Henk. En dan is zeelucht goed. ''Hij heeft er nog een jaar last van gehad en daarna nooit meer'', zegt Henny. ''Ondanks de Hoogovens.'' Henk solliciteerde op 1 februari 1953, dag van de Watersnoodramp, in IJmuiden op een functie leraar Duits en geschiedenis op de Kreutzberg Ulo. Het vak Duits was begrijpelijk niet zijn eerste keuze maar er was behoefte aan leraren. Nog later werd Henk leraar op wat nóg weer later het Ichthus College zou worden. Henk en Henny hebben vier schatten van dochters die altijd klaar staan, zoals ze trots zeggen. '

'70 Jaar geleden met z'n tweeën begonnen en kijk nu eens!'', terwijl ze de familiefoto laten zien. En: ''Ook dat we allebei nog zo goed zijn, we hebben wel hulp maar kunnen gelukkig nog hier blijven wonen, is een voorrecht. Zelf kun je er niets aan doen als het anders loopt.''

Ingeborg Baumann