• Geen warm welkom, maar een koud onthaal volgens stichting Ruiteren & Mennen.

    Stichting Ruiteren en Mennen

'PWN discrimineert ruiters'

REGIO Het duingebied dat door PWN wordt beheerd, is niet goed toegankelijk voor ruiters. Dat stelt Yvette ter Meulen van de Stichting Ruiteren & Mennen. "We maken ons ernstig zorgen over de toegankelijkheid van de ruiterpaden."

De stichting plaatste een bericht op haar website waarop ze de vloer aanveegt met het ruiterbeleid van PWN. Als voorbeeld noemt de stichting een in 2015 door PWN afgesloten ruiterpad bij Bergen aan Zee. Deze afsluiting zou de overige ruiterpaden bij Bergen aan Zee 'zo goed als ontoegankelijk' maken voor de doelgroep. Ter Meulen: "Wegens wangedrag en oneigenlijk gebruik door mountainbikers, werd drie jaar geleden een uiterst belangrijke verbinding door PWN dichtgegooid. Asociaal gedrag loont dus, want in plaats van handhavend op te treden werd het ruiterpad geblokkeerd. Ondanks alle commotie en zelfs vragen vanuit de politiek zijn er nu zelfs hekken geplaatst die enkel door wandelaars te gebruiken zijn. PWN gaf in 2015 aan te gaan zoeken naar een vervangende oplossing, maar deze is er niet gekomen. Nu de verbinding als het ware eruit is geknipt, blijkt het voor ruiters onmogelijk om veilig hun paardenrondje van 11,1 km te rijden - ze zouden dan de berm langs een drukke weg moeten gebruiken. Doordat nog maar weinig ruiters de zuidelijke ruiterpaden veilig kunnen bereiken, dreigen deze nu helemaal te vervagen in het duin."

WEINIG GEBRUIKT Ruiteren & Mennen maakt zich grote zorgen hierover. Ter Meulen: "De kans bestaat namelijk dat PWN het weinige gebruik van de ruiterpaden onterecht gaat afdoen als dat er géén ambitie zou bestaan bij ruiters om te rijden in dit gedeelte van het duin, terwijl de oorzaak ligt in de toegankelijkheid. Het mag daarom nooit zo zijn dat de resterende 10,5 kilometer paden dan maar helemaal afgesloten of toebedelen gaan worden aan andere gebruikers."

KOUD ONTHAAL Volgens Ter Meulen komen ruiters en menners er in het hele door PWN beheerde gebied er bekaaid vanaf. "Strandopgangen zijn vaak te stijl, te smal en mul, waardoor ze voor veel paarden niet te nemen zijn en blessures op de loer liggen. Daarbij komt dat menners bijna nergens het strand op kunnen door de toenemende aanwezigheid van hekken en andere afsluitingen. Toch moet er door ruiters en menners volop voor toegang betaald worden. Een jaarduinkaart voor wandelen en fietsen (ook mtb) kost € 12,50 per jaar. Ruiters moeten zowat het drievoudige betalen, namelijk € 36,50 per jaar. Voor menners is het nog erger, want al kunnen en mogen zij niet op de smalle paden in het duin, toch moeten zij naast de jaarkaart ook nog een vergunning aanvragen van € 17,50 en een koetsiersbewijs hebben. Dat ruiterpaden duurder zouden zijn in onderhoud dan wandel-, fiets- of mtb-paden wordt veelvuldig als excuus gebruikt. Maar dat is een fabel."

In het door PWN beheerde Nat. Park Zuid-Kennemerland is het volgens de stichting op veel plaatsen eveneens droevig gesteld met de ruiterpaden en strandopgangen.

REACTIE PWN PWN laat in een reactie op de kritiek van de stichting weten dat zij jaarlijks veel tijd en energie besteedt aan het onderhouden van de ruiterpaden voor een relatief klein aantal sportbeoefenaars.

"Het klopt inderdaad dat het betreffende ruiterpad bij Bergen aan Zee een aantal jaren geleden is afgesloten omdat dit veel gebruikt werd door mtb'ers. Daardoor ontstond er natuurschade. Handhaven op die plek was geen optie."

De natuurbeheerder benadrukt dat zij elk jaar een speciale avond voor ruiters en menners organiseert waarop zaken als de ruiterpaden, het parkeren van de trailers en wensen van de ruiters en menners worden besproken.

PWN heeft de laatste jaren geen strandopgangen voor ruiters afgesloten. PWN beaamt dat de opgangen mogelijk stijler zijn geworden, door zandaanwas na storm. Maar 'hier doet de natuur zijn werk.'

Dat ruiters een hogere prijs betalen voor toegang tot de duinen dan wandelaars of fietsers, heeft volgens PWN wel degelijk te maken met de relatief hogere kosten voor onderhoud van de ruiterpaden en de lage inkomsten van de ruiterkaarten.

Menners worden volgens PWN ook niet gediscrimineerd want zij mogen sinds een aantal jaren onder bepaalde voorwaarden gebruik maken van de verharde wegen. Een koetsiersbewijs is nodig voor de veiligheid van de duinbezoekers.