• Rowin van Diest

Anthony Berenstein gelooft in Telstar

VELSEN-ZUID September 2019. Met een grotendeels vernieuwde en jonge selectie en een nieuwe trainer, Andries Jonker, hoopte Telstar de toch wel teleurstellende jaargang 2018/2019 achter zich te laten en een frisse wind te laten waaien. 

De start was op zijn minst flitsend te noemen, 3 gespeeld, 7 punten, vervolgens een wat mindere periode maar rond december toch weer een opleving, resulterend halverwege de rit in een 10e plek met de nacompetitieplekken helder in zicht. Het bekerduel tegen landskampioen Ajax was de slagroom op de taart en Jonker& co weerden zich voortreffelijk tegen de redelijk complete landskampioen en op tien seconden na (!) Champions League finalist. De nipte 3-4 nederlaag voor 5000 voetbalfans en zéker het vertoonde spel genereerde in ieder geval het nodige vertrouwen bij de achterban. 

Maar hoe zouden de Witte Leeuwen in 2020 uit de startblokken schieten? Tegenstander Eindhoven, een degelijke middenmoter met een tsunami aan tegengoals weliswaar(46), leek afgelopen vrijdag een smakelijk, eenvoudig hapje. Dat kwam behoorlijk uit want in plaats van een taai stuk vlees stuitte Telstar op een wel heel licht verteerbare amuse waardoor de 2-0 eindstand met name na de rust nog een stuk hoger had kunnen uitvallen op een avond dat Anthony Berenstein ruiterlijk erkende dat het zowel voor hem als het team een mindere avond was geweest. De gasten ontbeerden duelkracht, gogme, inzicht en bij vlagen zelfs basale inzet. Uitblinker Reda Kharchouch tekende al weer voor zijn 14e treffer maar moest geblesseerd het veld verlaten. Toch plaatste Anthony Berenstein een kritische noot over het vertoonde veldspel.

Hier in Velsen-Zuid ben ik omgevormd tot verdediger en dat gaat redelijk goed

“Vind ik wel hoor,’’ sprak de 22-jarige linkervleugelverdediger en voormalig jeugdinternational schuldbewust en zelfkritisch. “Dit was zeker niet onze mooiste of fraaiste wedstrijd en dat betrek ik ook nadrukkelijk op mezelf. We speelden soms heel slordig en daarvoor is geen excuus. Nog meer gefocust zijn, daar wordt bij ons steeds op gehamerd. Maar ja: je wint weer en daar draait het natuurlijk om. We hebben met zijn allen een heilig doel voor ogen: meedoen aan de nacompetitie. Dat moet haalbaar zijn. We hebben een hecht team dat zeer coach baar is. Door de staf en onderling tussen de spelers. Het klikt gewoon met deze groep en dat gegeven vervult mij met trots.’’

Ook over de rol van de staf en Andries Jonker is de omgevormde aanvaller (‘’Ik begon ooit bij Voorland als keeper en heb daarna tot en met Volendam linksbuiten gespeeld. Hier in Velsen-Zuid ben ik omgevormd tot verdediger en dat gaat redelijk goed vind ik, al kan het natuurlijk altijd beter hoor’’) opgetogen. 

Anthony sluit af: ’’Onze trainer heeft toch een grote naam opgebouwd. Hij is net als de rest van de staf duidelijk, eerlijk en altijd aanspreekbaar. Direct en positief in zijn benadering. Daar hebben wij als team veel baat bij. Er is duidelijk sprake van wederzijds respect wat zich nu vertaalt in behoorlijke resultaten. Laat de les van vanavond zijn dat als je niet goed speelt maar toch redelijk gemakkelijk met 2-0 wint, je toch iets goed doet toch?’’

Hans Akkerman